سنهء دويست پانزده بيان جنگ و غزاى مامون در بلاد روم در آن سال مامون در ماه محرم به قصد روم لشگر كشيد . هنگام لشگركشى و خروج از شهر اسحاق بن ابراهيم بن مصعب را والى و امير و جانشين خود در بغداد نمود . علاوه بر آن ديار سواد ( عراق ) و حلوان را به او واگذار نمود همچنين پيرامون دجله را . چون مأمون بتكريت رسيد محمد بن على بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن الحسين ( در كتاب حسن آمده و آن غلط است ) بن على بن ابى طالب عليه السلام از مدينه رسيد به او نيكى كرد و دخترش ام الفضل را بزنى همسر او نمود ( او امام نهم شيعيان و فرزند حضرت رضا و ملقب بجواد و تقى بود كه با جد خود موسى بن جعفر در كاظمين دفن شده و به همين جهت كاظمين با تثنيه ناميده شدند ) هنگام حج همسر و خانواده خود را به شهر مدينه منتقل و در آنجا اقامت نمود . مامون از طريق موصل لشكر كشيد تا به محل « مبج » و بعد از آن « دابق » تا « انطاكيه » رسيد و از آنجا راه « مصيصه » و « طرسوس » را گرفت و از آن دو محل وارد كشور روم شد و آن در ماه جمادى الاولى بود . فرزندش عباس هم از « مالطيه »